U Umetničkom paviljonu “Cvijeta Zuzorić” u Beogradu otvorena je ovogodišnja Prolećna izložba.

Reč je o manifestaciji koja, podsetimo, ima snažnu tradiciju a održava se u svetlu dva jubileja: devedeset godina od održavanja prve Prolećne izložbe i sto godina Udruženja likovnih umetnika Srbije (ULUS).

– Preko sto sedamdeset prijavljenih umetnika svedoči o velikim respektu koji ova izložba uživa – kaže istoričar umetnosti Olivera Vukotić, autor ovogodišnjeg pratećeg kataloga i viši kustos “Galerija ULUS”

Ona kaže da će nakon Beograda izložbu videti i publika u Muzeju Kozare u Prijedoru, Muzeju Hercegovine u Trebinju i galeriji Multimedijalnog centra u Novom Pazaru.

Olivera Karić Nedeljković koja potiče iz patrijarajhalne porodice ove godine po prvi put predstavlja svoj rad u jednoj od galerija ULUS-a. Reč je o umetničkom delu, mozaiku za koji ju je inspiraciju dobila još kao mala još u  Pećkoj patrijaršiji gledajući dud u manastirskom dvorištu, ali njoj je inspiracija bila i duhovnost koja se oseća i u vazduhu oko manastirskih zidina.  

Podsetimo, zahvaljujući svom talentu, svojim umetničkim radovima, zlatnim rukama i mnogobrojnim izložbama po Srbiji na predlog umetničkog saveta upravnog odbora Olivera Karić Nedeljkovic primljena za redovnog člana Udruženja likovnih umetnika Srbije.

Generacijske, stilske i druge različitosti bogatstvo su koje krasi ovu izložbu. Institucionalno predstavljanje ULUS-ovog izložbenog programa – Prolećne izložbe, van granica zemlje, kao i u pojedinim gradovima Srbije, ovoj izložbi daje kvalitet više i vraća nas na vreme kada je ova izložba ustanovljena (1929), a kada je opšta uključenost i težnja da što veći broj ljudi vidi izložbu bio jedan od imperativa. Jedinstveni karakter Prolećne izložbe je zadržan i između ostalog prepoznaje se u ciljevima koji su u osnovi ostali isti, a što obavezuje sve društvene činioce na ukazivanje poštovanja prema devedesetogodišnjoj tradiciji Prolećne izložbe.

Davne 1919. u Beogradu osnovano Udruženje likovnih umetnika (današnji ULUS) koje je imalo široke društvene ciljeve. Deset godina kasnije u novootvorenom hramu umetnosti na Kalemegdanu – Umetničkom paviljonu “Cvijeta Zuzorić”, drugog dana Vaskrsa 1929. otvorena je Proletnja izložba slikarskih, vajarskih i arhitektonskih radova, koja se uz određene modifikacije održala do danas.

Devet decenija je duga tradicija Prolećne izložbe koja je tokom vremena doživljavala određene transformacije. Jedan od postulata Prolećne izložbe, od njenog osnivanja do danas, jeste da reprezentuje recentnu umetničku produkciju umetnika svih senzibiliteta i generacija. Posebnost Prolećne izložbe čine i nagrade koje se dodeljuju, i to: Zlatna paleta, Zlatna igla, Zlatno dleto (nagrade se dodeljuju od 1960) i Nagrada za oblast proširenih medija (nagrada se dodeljuje od 2000). Prolećna izložba neguje heteregenost medija i jezika. Učesnici ove smotre nisu samo članovi ULUS-a, već je konkurs otvoren za sve, a radove selektuje Umetnički savet, te tako Prolećna izložba daje uvid u raznorodna likovna promišljanja i daje smernice umetničkih kretanja na recentnoj likovnoj sceni.

Među laureatima apostrofiranih nagrada za slikarstvo, grafiku, skulpturu i proširene medije su bardovi naše umetnosti i ove prestižne reference svaki umetnik sa ponosom navodi u biografiji.

Izložba traje do 13. aprila.